Reviews
Beste Joop en Bea, alsook beste Thomas en Kostas (komen in deze reality-story ook voor),
Wij – William en Chantal – hadden Joop beloofd dit bijzonder verhaal te schrijven omdat het een verhaal was met Kostas ‘de aannemer’ dat echt Grieks te noemen is, maar evengoed had kunnen voorkomen in één van de Provence-boeken van Peter Mayle (aanrader!). Ook valt deze inzending wat langer uit als duwtje in de rug van vooral de vele Vlamingen die nog met deze streek onterecht onbekend zijn. Tevens bevat het enige praktische tips.
In het vroege voorjaar 2006 leerden wij Joop kennen op de 2dehuis-beurs in Kortrijk. Ja, wij zijn één der weinige Vlamingen, alhoewel reeds vele Griekse oorden hebben opgezocht, op die manier de weg gevonden hebben in het diepe Zuiden van de Peloponnesos.
Op 8 oktober 2007 namen wij de trein in Lichtrvelde (rechtstreekse lijn De Panne – Landen) naar Zaventem om het uur!) en streken wij met Brussel-airlines neer in Athene (slechts 70 € voor een enkele vlucht). Op aanraden van J&B werd een autoreservering gedaan bij Auto Europe en kregen zelfs een upgrade. (Op het vliegveld tegenaan de uitgang noemt het groene kantoor echter National en geeft verwarring met de concurrent Europacars juist ernaast)
De wagen in en vlug op weg naar het zuiden. Onmiddellijk grenzend aan het vliegveld ligt reeds de autostrade. Even wennen aan het feit dat de Grieken nog steeds niet weten dat er richtingsaanwijzers bestaan, en daarmede was onze claxon meteen getest, ging het vlot omheen Athene richting Tripoli. Voor alle duidelijkheid het betreft een ‘toll-way’. Thans was het in totaal € 7,60, waarbij onderweg meestal € 2 per gedeelte diende betaald te worden; dus zorg voor nodige pasmunt ! Wie het kanaal van Korinthos wil bezoeken dient de afslag ‘Loutraki’ voordien te nemen. Verder naar Kalamata is het goed doorbollen, en rechtafslaand naar het plaatselijk vliegveld (geen Belgische vluchten voorlopig) is Pylos en Finikounda vlug bereikt. De diepblauwe zee en de typische kontrastgevende eilanden doen uw vermoeidheid vlug vergeten.
Het geheel zou ik beschrijven als een mix van Azuurkust (echter met helder water), Toscaans binnenland en typische Griekse dorpjes met tavernes en plataanbomen waarbij men zelfs ook nog het lastdier de ezel ontmoet.
Daags na aankomst zochten wij in Finikounda restaurant Elena op voor hun heerlijke befaamde gevulde (met look klaargemaakte sardines. Wij waren met opzet in de oktobermaand gekomen om de confrontatie te ervaren van het slechte weer. Wij werden toen bij het dessert getrakteerd door de Griekse weergoden met regen, wind, bliksem en dondergeroffel van over de zee tot in de heuvels. En de Grieken waren blij ! Voor het eerst in 6 maanden had het geregend. Het was ons echter niet opgevallen omdat eigenaardig genoeg alles nog groen was.
Wij leerden verder tijdens ons werkbezoek Joop en Bea beter kennen die blijkbaar van hun hobby hun werk hebben gemaakt. Hoe wij dat ervaren hebben? De andere reacties op dit forum liegen er niet om en wij hoeven dit niet te herhalen. Er werd voor een uitstekende informatievoeding gezorgd. Ook Thomas de vastgoedmakelaar leverde geduldig correcte informatie. Hij belde ‘s avonds nog zonder schroom even naar de directeur van de Griekse Bank waarbij de bankdirecteur toezeggingen deed louter en alleen op het woord van Thomas.
Vreemde ervaring voor ons maar kennelijk normaal daar, zeggens ‘op zijn Grieks’. Thomas spreekt daarbij buiten zijn moedertaal Duits tevens vlot Engels.
Tijdens één van de bezoeken van een plot kreeg Thomas een telefoon van Kostas, één van zijn beste aannemers waarmede hij samenwerkt, om een hem op te zoeken op een ander bouwwerf. Wij volgden Thomas via de heuvelwegen en maakten vervolgens kennis met Kostas, een vriendelijke man. Ondanks dat het in feite hoogtijd was voor zijn middagslaapje (een echte heilige traditie in deze streek) maakte hij toch tijd voor ons. De prijs van het huis was nog niet gekend omdat de plannen nog niet uitgetekend waren. Geen probleem !
-Wij zijn gewoon in ons eigen land om dagen heen en weer te converseren met een aannemer over prijs en dergelijke niet ? Hoe ging het hier ?-
Thomas zette het achterklep van zijn 4X4 open en legde de voorlopige plannen van het huis op de achterbank open.
Kostas nam zijn berucht notaboekje, beet geconcentreerd op de lippen, en ging cijferen. Een beetje meer voor dit? een beetje min voor dat. Een nulleken en een streepje. Wij keken mee over zijn schouder. Gewoon niet te geloven, echt op zijn Grieks! Hij likte even aan het puntje van de balpen, en trok vervolgens een cirkel rond de prijs. Thomas lichtte ons nog even in om ons gerust te stellen dat Kostas zo vertrouwd is met dergelijke type woningen dat de berekening dat hij maakte volkomen juist is en zelfs meestal wat gunstiger uitvalt. Kostas vroeg ons ‘Endaxi?’ (in orde?). Wij maakten nog een grapje waarbij Kostas nog een persoonlijke toegeving gaf. Een handdruk, en het was beklonken. Kostas groette ons, en verdween op zijn werf om toch de verloren tijd voor zijn uitgesteld dutje in te halen. Dit alles in nog geen 10 minuten. Na deze vreemde ervaring zouden wij eerder zeggen, ECHT OP ZIJN KOSTAS !
Tijdens het verblijf aldaar hebben wij nog kontakten gelegd met nieuwe bewoners van de aangekochte huizen. Het viel ons op dat de huidige bewoners zeer bereidwillig zijn om vol trots hun woning te tonen. Ook werd ons gezegd dat Kostas een goede naservice geeft. Indien nodig zorgt hij dat het gevraagde bouwmateriaal aan een juiste prijs wordt geleverd. Ook zorgt Kostas voor bepaalde verbouwingen zoals het uitschijven van een muur om een bijkomende deur te kunnen plaatsen, laat gewapende beton voor de oprit gieten etc.. Wanneer uzelf gaat shoppen wordt aangeraden de griekse telwoorden te beheersen (of laat het door de verkoper vooraf opschrijven).
J&B zijn reeds goed vertrouwd met de prijzen en verzekerden steeds op hun expertise te mogen rekenen.
Kortom, negatieve verhalen, of een waarschuwend vingertje naar de geleverde kwaliteit van de woningen toe, is ons niet bekend.
Hoe het verhaal verder afloopt? Wij hopen ons binnenkort daar te vestigen. In beeldspraak zouden wij zeggen ‘De zon komt net op’.
William en Chantal,
woonachtig in de omgeving Brugge,
en leden van Eleftheria Paralias VZW (Belgisch-Griekse Vereniging)
Wij – William en Chantal – hadden Joop beloofd dit bijzonder verhaal te schrijven omdat het een verhaal was met Kostas ‘de aannemer’ dat echt Grieks te noemen is, maar evengoed had kunnen voorkomen in één van de Provence-boeken van Peter Mayle (aanrader!). Ook valt deze inzending wat langer uit als duwtje in de rug van vooral de vele Vlamingen die nog met deze streek onterecht onbekend zijn. Tevens bevat het enige praktische tips.
In het vroege voorjaar 2006 leerden wij Joop kennen op de 2dehuis-beurs in Kortrijk. Ja, wij zijn één der weinige Vlamingen, alhoewel reeds vele Griekse oorden hebben opgezocht, op die manier de weg gevonden hebben in het diepe Zuiden van de Peloponnesos.
Op 8 oktober 2007 namen wij de trein in Lichtrvelde (rechtstreekse lijn De Panne – Landen) naar Zaventem om het uur!) en streken wij met Brussel-airlines neer in Athene (slechts 70 € voor een enkele vlucht). Op aanraden van J&B werd een autoreservering gedaan bij Auto Europe en kregen zelfs een upgrade. (Op het vliegveld tegenaan de uitgang noemt het groene kantoor echter National en geeft verwarring met de concurrent Europacars juist ernaast)
De wagen in en vlug op weg naar het zuiden. Onmiddellijk grenzend aan het vliegveld ligt reeds de autostrade. Even wennen aan het feit dat de Grieken nog steeds niet weten dat er richtingsaanwijzers bestaan, en daarmede was onze claxon meteen getest, ging het vlot omheen Athene richting Tripoli. Voor alle duidelijkheid het betreft een ‘toll-way’. Thans was het in totaal € 7,60, waarbij onderweg meestal € 2 per gedeelte diende betaald te worden; dus zorg voor nodige pasmunt ! Wie het kanaal van Korinthos wil bezoeken dient de afslag ‘Loutraki’ voordien te nemen. Verder naar Kalamata is het goed doorbollen, en rechtafslaand naar het plaatselijk vliegveld (geen Belgische vluchten voorlopig) is Pylos en Finikounda vlug bereikt. De diepblauwe zee en de typische kontrastgevende eilanden doen uw vermoeidheid vlug vergeten.
Het geheel zou ik beschrijven als een mix van Azuurkust (echter met helder water), Toscaans binnenland en typische Griekse dorpjes met tavernes en plataanbomen waarbij men zelfs ook nog het lastdier de ezel ontmoet.
Daags na aankomst zochten wij in Finikounda restaurant Elena op voor hun heerlijke befaamde gevulde (met look klaargemaakte sardines. Wij waren met opzet in de oktobermaand gekomen om de confrontatie te ervaren van het slechte weer. Wij werden toen bij het dessert getrakteerd door de Griekse weergoden met regen, wind, bliksem en dondergeroffel van over de zee tot in de heuvels. En de Grieken waren blij ! Voor het eerst in 6 maanden had het geregend. Het was ons echter niet opgevallen omdat eigenaardig genoeg alles nog groen was.
Wij leerden verder tijdens ons werkbezoek Joop en Bea beter kennen die blijkbaar van hun hobby hun werk hebben gemaakt. Hoe wij dat ervaren hebben? De andere reacties op dit forum liegen er niet om en wij hoeven dit niet te herhalen. Er werd voor een uitstekende informatievoeding gezorgd. Ook Thomas de vastgoedmakelaar leverde geduldig correcte informatie. Hij belde ‘s avonds nog zonder schroom even naar de directeur van de Griekse Bank waarbij de bankdirecteur toezeggingen deed louter en alleen op het woord van Thomas.
Vreemde ervaring voor ons maar kennelijk normaal daar, zeggens ‘op zijn Grieks’. Thomas spreekt daarbij buiten zijn moedertaal Duits tevens vlot Engels.
Tijdens één van de bezoeken van een plot kreeg Thomas een telefoon van Kostas, één van zijn beste aannemers waarmede hij samenwerkt, om een hem op te zoeken op een ander bouwwerf. Wij volgden Thomas via de heuvelwegen en maakten vervolgens kennis met Kostas, een vriendelijke man. Ondanks dat het in feite hoogtijd was voor zijn middagslaapje (een echte heilige traditie in deze streek) maakte hij toch tijd voor ons. De prijs van het huis was nog niet gekend omdat de plannen nog niet uitgetekend waren. Geen probleem !
-Wij zijn gewoon in ons eigen land om dagen heen en weer te converseren met een aannemer over prijs en dergelijke niet ? Hoe ging het hier ?-
Thomas zette het achterklep van zijn 4X4 open en legde de voorlopige plannen van het huis op de achterbank open.
Kostas nam zijn berucht notaboekje, beet geconcentreerd op de lippen, en ging cijferen. Een beetje meer voor dit? een beetje min voor dat. Een nulleken en een streepje. Wij keken mee over zijn schouder. Gewoon niet te geloven, echt op zijn Grieks! Hij likte even aan het puntje van de balpen, en trok vervolgens een cirkel rond de prijs. Thomas lichtte ons nog even in om ons gerust te stellen dat Kostas zo vertrouwd is met dergelijke type woningen dat de berekening dat hij maakte volkomen juist is en zelfs meestal wat gunstiger uitvalt. Kostas vroeg ons ‘Endaxi?’ (in orde?). Wij maakten nog een grapje waarbij Kostas nog een persoonlijke toegeving gaf. Een handdruk, en het was beklonken. Kostas groette ons, en verdween op zijn werf om toch de verloren tijd voor zijn uitgesteld dutje in te halen. Dit alles in nog geen 10 minuten. Na deze vreemde ervaring zouden wij eerder zeggen, ECHT OP ZIJN KOSTAS !
Tijdens het verblijf aldaar hebben wij nog kontakten gelegd met nieuwe bewoners van de aangekochte huizen. Het viel ons op dat de huidige bewoners zeer bereidwillig zijn om vol trots hun woning te tonen. Ook werd ons gezegd dat Kostas een goede naservice geeft. Indien nodig zorgt hij dat het gevraagde bouwmateriaal aan een juiste prijs wordt geleverd. Ook zorgt Kostas voor bepaalde verbouwingen zoals het uitschijven van een muur om een bijkomende deur te kunnen plaatsen, laat gewapende beton voor de oprit gieten etc.. Wanneer uzelf gaat shoppen wordt aangeraden de griekse telwoorden te beheersen (of laat het door de verkoper vooraf opschrijven).
J&B zijn reeds goed vertrouwd met de prijzen en verzekerden steeds op hun expertise te mogen rekenen.
Kortom, negatieve verhalen, of een waarschuwend vingertje naar de geleverde kwaliteit van de woningen toe, is ons niet bekend.
Hoe het verhaal verder afloopt? Wij hopen ons binnenkort daar te vestigen. In beeldspraak zouden wij zeggen ‘De zon komt net op’.
William en Chantal,
woonachtig in de omgeving Brugge,
en leden van Eleftheria Paralias VZW (Belgisch-Griekse Vereniging)